Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες ημέρες για την ΥΠΟΓΡΑΦΗ του κ. Αντώνη Σαμαρά, που επιτακτικά η Τρόικα και το Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο επιθυμούν να έχουν ως «δέσμευσή» του για την υλοποίηση των αποφάσεων της 26-27 Οκτωβρίου 2011. Και ο κ. Σαμαράς αρνείται.
Ωστόσο ο κ. Αντώνης Σαμαράς, στις 13 Νοεμβρίου 2011, έχει απευθύνει επιστολή προς τον κ. Wilfried Martens, Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, υποστηρίζοντας –χωρίς όμως και να … «φαίνεται» κάπου- ότι την κοινοποίησε και στην κα Μέρκελ.
Ανάμεσα στα όσα γράφει ο κ. Σαμαράς σ’ αυτήν του την επιστολή ξεχωρίζουμε τα εξής: 1) Μνημονεύει ότι «στη συνάντηση των τριών Πολιτικών Αρχηγών, υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια, “συμφωνήθηκε ότι το έργο της νέας κυβέρνησης είναι η υλοποίηση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 26ης Οκτωβρίου 2011 και η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με τις αποφάσεις αυτές». 2) Επισημαίνει τη δέσμευση του νέου Πρωθυπουργού, κ. Παπαδήμου, «να εκπληρώσει αυτό το έργο» και, παράλληλα, γνωστοποιεί ότι «η Νέα Δημοκρατία δεσμεύεται να στηρίξει το νέο Πρωθυπουργό», αφού «η Νέα Δημοκρατία είναι σταθερά προσηλωμένη στην επιτυχία της δημοσιονομικής εξυγίανσης και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». 3) Υπογράφει ακόμα πως «η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει πλήρως τους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής, αναφορικά με την εξάλειψη του ελλείμματος και την αντιστροφή της δυναμικής του χρέους», θέματα για τα οποία η ανάδειξή τους θα γίνει «αυστηρά εντός του πλαισίου που περιγράφεται από το Πρόγραμμα». Και, 4) τέλος, αναφέρεται στη «δέσμευση […] της Νέας Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρώ» θεωρώντας ότι «είναι ισχυρή και αμετάκλητη».
Δεν γνωρίζω κατά πόσο είναι εξουσιοδοτημένος –και πληροφορημένος- να μιλά εξ ονόματος του «Ελληνικού λαού» όταν μνημονεύει «δεσμεύσεις» ο κ. Σαμαράς. Πάντως για δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας νομιμοποιείται να μιλά και το κάνει. Κατά συνέπεια με την επιστολή του αυτή ο κ. Σαμαράς τα λέει όλα. Και δεσμεύεται για ΟΛΑ. Τι περισσότερο μπορεί να ζητάνε οι Ευρωπαίοι «άρχοντες»; Αυτό που μένει είναι να στείλουν ένα … υπόδειγμα «δήλωσης-δέσμευσης», όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται και να ζητήσουν την υπογραφή της από τον κ. Σαμαρά.
Φαίνεται όμως ότι άλλα είναι τα … «κουμπιά της Αλέξαινας», αφού η εφημερίδα των Τάιμς, με δηκτικό τρόπο ανέφερε σε άρθρο της ότι «η Δημοκρατία και ο κοινοβουλευτισμός, θυσιάζονται προκειμένου να έχουμε ένα σταθερό και σκληρό ευρώ» («Ο μετρητής της επικαιρότητας», Γιώργος Τράγκας 20-11-2011)!
Ανάμεσα δε σε πολλά άλλα γράφει πως «Η Δημοκρατία είναι καλή στη θεωρία, αλλά σε στιγμές κρίσης, οι τεχνοκράτες είναι αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις. Η εθνική κυριαρχία είναι μια όμορφη ιδέα, αλλά η επιβίωση του κοινού Ευρωπαϊκού νομίσματος έρχεται πρώτη» (Ross Douthat, New York Times, 21/11/2011 EPIKAIRA). Και με τον πλέον απροκάλυπτο τρόπο ουσιαστικά καταγγέλλει πως «στην Ελλάδα και στην Ιταλία η πτώση των Παπανδρέου, Μπερλουσκόνι σχεδιάστηκε από τον άξονα των Βρυξελλών-Βερολίνου-Παρισιού (Ross Douthat, New York Times, 21/11/2011 EPIKAIRA). Θεωρεί δε ότι όλο αυτό το «σκηνικό» «αποτελεί απλά την σκληρή και ανελέητη πραγματικότητα της πολιτικής κατάστασης του 21ου αιώνα», που επιβάλλουν τα «οικονομικά συμφέροντα, οι πιέσεις από τους δανειστές και από τους γραφειοκράτες της Ε.Ε., καθώς και από προέδρους ξένων κρατών». Τα δε «τεχνοκρατικά πραξικοπήματα της Ιταλίας και της Ελλάδας αποκάλυψαν την δύναμη που έχουν οι επικεφαλείς της ΕΕ στην εσωτερική πολιτική των κρατών-μελών» (Ross Douthat, New York Times, 21/11/2011 EPIKAIRA).
Και καταλήγει, για να το … εμπεδώσουμε όλοι –ακόμα και ο κ. Σαμαράς- ότι «η Σταθερότητα έχει προτεραιότητα ακόμα και σε βάρος της Δημοκρατίας: οι κλασικές τελετουργίες της βουλής και των εκλογών μπορούν φυσικά να παραμείνουν, αλλά οι πραγματικές αποφάσεις θα παίρνονται από τις δυνάμεις που εκπροσωπούν το λεγόμενο «Γκρουπ της Φρανκφούρτης», με μέλη την Άντζελα Μέρκελ, το Νικολά Σαρκοζί, και μια ομήγυρη τραπεζιτών και αξιωματούχων της Ε.Ε., ενός γκρουπ που έχει πρωτοστατήσει στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους από τον Οκτώβριο (Ross Douthat, New York Times, 21/11/2011 EPIKAIRA).
Δεν ξέρω τι καταλαβαίνει ο κ. Σαμαράς απ’ όλα αυτά αλλά αυτό που όλοι οι Έλληνες, Ιταλοί, Ιρλανδοί, Ισπανοί, Πορτογάλλοι κ.ά. καταλαβαίνουν πολύ καλά είναι ότι οι Εθνικές κυβερνήσεις μπαίνουν στο καλάθι των αχρήστων και τα Συντάγματα των χωρών έχουν γίνει χαρτιά … τουαλέτας για τα επιδέξια, προφανώς, οπίσθια, της Μέρκελ, των Σαρκοζί, Μπαρόζο, Γιούγκερ, Ρομπάϊ κλπ, κλπ.
Και σε απλά νεοελληνικά «οι Βρυξέλες, οι Δυνάμεις Κατοχής, δεν θέλουν τους πολιτικούς αρχηγούς μας να είναι απλώς «ελευθέρων ηθών», «ιερόδουλοι» στις ορέξεις τους, χωρίς τιμή και αξιοπρέπεια, ΑΛΛΑ θέλουν να υπογράφουνε και στο ….τμήμα ηθών την κίτρινη κάρτα» («Ο μετρητής της επικαιρότητας», Γιώργος Τράγκας 20-11-2011) μαζί με το δελτίο παροχής …υπηρεσιών, προσθέτω εγώ.
| INCOM CMS